ΜΗΝΙΑΙΟ ΤΕΧΝΙΚΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ - ΑΠΑΡΑΙΤΗΤΟ ΟΣΟ ΤΟ ΦΩΣ ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ

ΑΝΤΩΝΗΣ ΑΛΙΜΠΕΡΤΗΣ: «ΕΙΝΑΙ ΗΡΩΕΣ ΟΣΟΙ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ»

Με την εμπειρία των 17 χρόνων στο τιμόνι του Συνδέσμου Ελλήνων Παραγωγών Ηλεκτρολογικού Υλικού -όπως ονομάζεται πλέον- ο κ. Αντώνης Αλιμπέρτης μιλά στον «Η» για τις στρεβλώσεις της αγοράς, την έλλειψη πρόνοιας και ελέγχου από την κεντρική διοίκηση και τις προοπτικές του κλάδου. Ο κ. Αλιμπέρτης επαναφέρει μέσω του «Η» τα πάγια αιτήματα του Συνδέσμου, επαναβεβαιώνοντας την πίστη του στις ελληνικές εταιρείες που παράγουν στην Ελλάδα, υπό αντίξοες συνθήκες. Ο πρόεδρος του Σ.Ε.Π.Η.Υ. θεωρεί «κλειδί» για την πορεία των ελληνικών επιχειρήσεων την αλλαγή της ισχύουσας νοοτροπίας του καταναλωτικού κοινού που θέλει το εισαγόμενο προϊόν να υπερτερεί του ελληνικού. Ας δούμε τι δήλωσε στον «Η».

Κύριε Αλιμπέρτη, ως πρόεδρος ενός συνδέσμου που εκπροσωπεί βιομηχάνους και βιοτέχνες κατασκευής ηλεκτρολογικού υλικού, τι απαντάτε σε όλους αυτούς που υποστηρίζουν ότι «στην Ελλάδα δεν φτιάχνονται ούτε καρφίτσες»;

– Τα τελευταία χρόνια, λόγω της κρίσης, η ελληνική παραγωγή έχει μειωθεί και στο δικό μας κλάδο. Αλλά υπάρχουν ακόμα εταιρείες που παράγουν ελληνικά προϊόντα, που δεν έχουν να «ζηλέψουν» τίποτα από τα εισαγόμενα.

Στο σημείο αυτό θέλω να υπογραμμίσω ότι θα πρέπει να αλλάξει και η νοοτροπία και του αγοραστικού κοινού, προκειμένου η ελληνική οικονομία να τονωθεί από τα παραγόμενα ελληνικά προϊόντα και από τους Έλληνες που εργάζονται σε αυτές τις εταιρείες.

Τι απαιτείται, κατά τη γνώμη σας, προκειμένου να αλλάξει η νοοτροπία του αγοραστικού κοινού;

– Ένας τρόπος θα ήταν να γίνουν διευρυμένες καμπάνιες για το θέμα, οι οποίες όμως θα πρέπει να εκπορεύονται από την κεντρική διοίκηση. Θα βοηθούσαν προς αυτή την κατεύθυνση και οι σχετικές διαφημιστικές προβολές στα καταστήματα, αν και βλέπουμε ότι από την πλευρά των εταιρειών γίνεται προσπάθεια προβολής του ελληνικού προϊόντος.

Δυστυχώς, το πρόβλημα ανακύπτει από τις εταιρείες που είναι βέβαια ελληνικές αλλά εισάγουν προϊόντα από το εξωτερικό και αναγράφουν στις ετικέτες τους, εντός εισαγωγικών, «ελληνική εταιρεία».

Σε αυτές τις περιπτώσεις έχουμε παραποίηση του ελληνικού προϊόντος, γιατί τέτοιου τύπου εταιρείες όχι μόνο δεν παράγουν ελληνικό προϊόν, αλλά ούτε απασχολούν προσωπικό, και δεν δημιουργούν θέσεις εργασίας.

Μπορούν να λειτουργήσουν με μια γραμματέα, έναν οδηγό, έναν αποθηκάριο και έναν πωλητή. Αυτό είναι το πραγματικό τους μέγεθος. Η έμφαση, λοιπόν, θα πρέπει να δοθεί στο προϊόν που παράγεται στην Ελλάδα.

Με αυτό το σκεπτικό θεωρούμε δεδομένο ότι υπάρχει σοβαρός λόγος αναθεώρησης των παραγωγικών δραστηριοτήτων στη χώρα μας. Τι πρέπει να γίνει ώστε κλάδοι όπως ο δικός σας να αποτελέσουν το προσδοκώμενο «νέο παραγωγικό μοντέλο»;

– Το νέο παραγωγικό μοντέλο συνδέεται και εξαρτάται αποκλειστικά από τις στρατηγικές επιλογές του κράτους. Στο σήμερα δεν παρέχει οποιαδήποτε άμεση ή έμμεση βοήθεια στις ελληνικές επιχειρήσεις που ακόμα παράγουν στην Ελλάδα.

Οι εταιρείες, για να δράσουν από μόνες τους, εξαρτώνται από τον κύκλο εργασιών και από τα προ φόρων κέρδη τους. Άρα λοιπόν δεν είναι εύκολο να δραστηριοποιηθούν σε μια νέα τάξη πραγμάτων, όταν όχι μόνο δεν υπάρχει συνδρομή από το κράτος αλλά, αντίθετα, το ίδιο το κράτος βάζει τρικλοποδιά στις επιχειρήσεις, σε επιχειρήσεις που παρά τις αντίξοες συνθήκες συνεχίζουν να παράγουν στην Ελλάδα.

Εκτιμάτε ότι η αποθαρρυντική εικόνα που περιγράφετε ενδέχεται να αλλάξει στο άμεσο μέλλον;

– Με την υπάρχουσα κατάσταση, όχι. Το μόνο που βλέπω είναι μια διαρκής προσπάθεια επιβολής νέων φόρων.

Η φορολογία για την επόμενη χρονιά ενώ ήταν στο 50%, έχει φτάσει στο 100%. Και ενώ δεν έχουμε από τώρα εικόνα για τα αποτελέσματα της επόμενης χρονιάς και δεν ξέρουμε αν θα κινηθούμε σε υψηλότερα επίπεδα, καλούμαστε να καταβάλουμε το 100% της φορολογίας για την επόμενη χρονιά.

Ο τρόπος αυτός φορολόγησης δυσχεραίνει σημαντικά το έργο των εταιρειών που προσπαθούν να κρατηθούν στα ίδια επίπεδα με την περσινή χρονιά, κάτι που είναι πολύ σημαντικό.

Ο κλάδος σας θεωρείται, πάντως, ότι επέδειξε ευελιξία στα χρόνια της κρίσης, και κατάφερε να επιβιώσει με λιγότερες απώλειες από άλλους κλάδους…

– Θεωρώ ότι δεν ισχύει αυτό ότι βγήκαν με λιγότερες απώλειες. Αντίθετα, θα έλεγα, οι εταιρείες που παράγουν ελληνικό προϊόν έχουν συρρικνωθεί σημαντικά από το 2008 που ξεκίνησε η κρίση. Οι εταιρείες που έχουν παραμείνει στην αγορά τα έχουν καταφέρει με πολύ μεγάλη μάχη. Κατά την άποψή μου, είναι ήρωες όσοι συνεχίζουν να παράγουν στην Ελλάδα, είτε πρόκειται για βιομηχανίες είτε για βιοτεχνίες. Επιβιώνουν με πολύ μεγάλη προσπάθεια και υπό αντίξοες συνθήκες.

Η πορεία των εταιρειών που εκπροσωπούνται στο Σύνδεσμο βαίνει διαρκώς πτωτική από το 2008 έως σήμερα;

– Από το 2008 έως το 2016 η πτώση του τζίρου τους άγγιξε ακόμα και το 75% έως 80%. Αν μια χρονιά έτυχε να καταγραφεί μια μικρή ανάκαμψη με αύξηση της τάξης του 4% με 5%, η γενική εικόνα δεν αλλάζει.

Στο πλαίσιο αυτό που περιγράφετε, ποια είναι τα αιτήματα του Συνδέσμου εξ ονόματος των μελών του σε θεσμικό επίπεδο;

– Το βασικότερο όλων είναι να γίνεται έλεγχος της αγοράς από το κράτος, που είναι αρμόδιο, βάσει και της σχετικής ευρωπαϊκής νομοθεσίας, προκειμένου να προστατευτούν τα προϊόντα που είναι πιστοποιημένα, έναντι των μη πιστοποιημένων που είναι πολύ χαμηλού κόστους. Η συνθήκη αυτή της διακίνησης στην αγορά μη πιστοποιημένων προϊόντων δημιουργεί μεγάλη ανισότητα στην αγορά και συνιστά πολύ μεγάλο πρόβλημα.

Μη πιστοποιημένα προϊόντα εντοπίζονται μόνο στα εισαγόμενα ή υπάρχουν και στα ελληνικά;

– Εντοπίζονται αποκλειστικά μόνο στα εισαγόμενα προϊόντα.

Ο έλεγχος στην αγορά κρίνετε ότι είναι πλημμελής ή ανύπαρκτος;

– Θα έλεγα ξεκάθαρα ότι είναι ανύπαρκτος. Αρκεί να σκεφτείτε ότι πριν από τρία χρόνια στο Υπουργείο Ανάπτυξης υπήρχαν τέσσερις κλαδικές διευθύνσεις. Ο κλάδος μας υπαγόταν στην 4η κλαδική διεύθυνση, η οποία στελεχωνόταν από 5-6 άτομα. Σήμερα οι τέσσερις διευθύνσεις έχουν συγχωνευθεί σε μια, η οποία στελεχώνεται από ένα άτομο.

Άλλα αιτήματα του Συνδέσμου;

– Ένα ακόμα πάγιο αίτημά μας έχει να κάνει με τη φορολογία των παραγωγικών επιχειρήσεων. Δεν ζητάμε να υπαχθούν οι επιχειρήσεις που παράγουν στην Ελλάδα σε ειδικό φορολογικό καθεστώς· είναι ανάγκη όμως να μειωθεί η φορολογία, όπως και οι ασφαλιστικές εισφορές. Αυτά είναι τα δύο βασικά αιτήματα του Συνδέσμου· και αν επιλυθούν ποτέ, το περιβάλλον για τις ελληνικές επιχειρήσεις του κλάδου θα είναι πολύ καλύτερο.

Υποθέτουμε ότι για τα κρίσιμα αυτά θέματα ο Σύνδεσμος βρίσκεται σε επαφή και συνεννόηση με τα αρμόδια Υπουργεία. Τι προκύπτει από τις επαφές αυτές; Βλέπετε προοπτική αλλαγής του σημερινού καθεστώτος;

– Δυστυχώς δεν είμαι αισιόδοξος, και με τα σημερινά δεδομένα δεν προβλέπω ότι πρόκειται να αλλάξει κάτι από τη νέα χρονιά.

Μαθαίνουμε από την αγορά ότι πρώτη φορά καταφέρνει ένας σύνδεσμος βιομηχάνων και βιοτεχνών να βρίσκεται πολύ κοντά στον τεχνίτη και στον επαγγελματία με τις πρωτοβουλίες που λαμβάνει. Τι είδους είναι αυτές οι δράσεις που αναλαμβάνετε;

– Οι εκδηλώσεις που οργανώνουμε γενικότερα έχουν να κάνουν με την προβολή των εταιρειών που είναι ενταγμένες στο Σύνδεσμο. Οι περισσότερες εταιρείες είναι οικογενειακές, κάτι το οποίο θα έλεγα ότι είναι προνόμιο, γιατί θέλουμε και καταφέρνουμε να έχουμε προσωπική επαφή με τους ανθρώπους των εταιρειών· και αυτό δίνει μια άλλη πνοή στα εργασιακά δρώμενα.

Ακόμα και η συμμετοχή του Συνδέσμου στην έκθεση Elec.tec είναι μια δράση προς αυτή την κατεύθυνση, με στόχο να αναδειχθούν αποκλειστικά προϊόντα που παράγονται στην Ελλάδα και οι εταιρείες που τα παράγουν.

Το μοντέλο πάντως της οικογενειακής επιχείρησης που περιγράψατε παραπάνω, θεωρείται από πολλούς ότι αποτελεί τροχοπέδη στην ταχεία ενσωμάτωση των νέων τάσεων στην αγορά. Και γενικότερα, η οικογενειακή επιχείρηση θεωρείται «δυσκίνητη»· συμφωνείτε με αυτή την εκτίμηση;

– Διαφωνώ. Είναι μια λανθασμένη εικόνα που έχει δημιουργηθεί. Θεωρώ ότι σε πολλές περιπτώσεις, μια οικογενειακή επιχείρηση μπορεί να είναι πιο ευέλικτη από μια πολυεθνική. Υπάρχουν οικογενειακές επιχειρήσεις που λειτουργούν αποτελεσματικά, και αυτό δεν αποτελεί τροχοπέδη στο να αναπτυχθούν, να ακολουθούν τις τάσεις της αγοράς και να είναι εξωστρεφείς.

Μια και αναφερθήκατε στην εξωστρέφεια, πόσο εξωστρεφείς είναι οι εταιρείες του κλάδου που εκπροσωπείτε;

– Οι ελληνικές εταιρείες΄, λόγω της μείωσης του κύκλου των εργασιών τους τα τελευταία χρόνια, έχουν συρρικνωθεί προκειμένου να καταστούν βιώσιμες. Δυστυχώς και εδώ δεν υπάρχει καμία βοήθεια από το κράτος για την προβολή της ελληνικής επιχειρηματικότητας και παραγωγικότητας στην Ελλάδα.

Για να μπορέσει μια εταιρεία να αναπτυχθεί χρειάζονται σοβαρά κεφάλαια, κι ακόμα περισσότερα προκειμένου να έχει μια αξιοπρεπή παρουσία στον τομέα της εξωστρέφειας. Υπάρχουν εταιρείες που το έχουν καταφέρει. Δυστυχώς αυτές αντιπροσωπεύουν μικρότερο ποσοστό σε σχέση με τις εταιρείες που έχουν συρρικνωθεί και περιμένουν κάτι καλύτερο προκειμένου να βγουν με τις δικές τους δυνάμεις στο εξωτερικό, δεδομένου ότι δεν υπάρχει στον τομέα αυτό καμία συνδρομή από το κράτος.

Αναμένονται ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα από τα οποία θα μπορούσαν να επωφεληθούν οι εταιρείες του κλάδου;

– Υπάρχουν. Δυστυχώς, όμως, οι όροι και οι προϋποθέσεις, λόγω της κατάστασης που επικρατεί τα τελευταία χρόνια είναι τέτοιοι που καθίσταται αδύνατη η ένταξη των επιχειρήσεων σε κάποιο πρόγραμμα.

Η αδυναμία πλήρωσης ακόμα και ενός όρου καθιστά απαγορευτική την ένταξη. Θα πρέπει να γίνουν πιο απλές οι διαδικασίες, ενώ θα πρέπει να υπάρχει και μηχανισμός του κράτους που να δίνει ώθηση στις εταιρείες, οι οποίες μπορεί να είχαν κάποια προβλήματα τα τελευταία χρόνια και προσπαθούν τώρα να αναπτυχθούν.

Δηλαδή μας λέτε ότι την περίοδο της κρίσης ελάχιστα ωφελήθηκαν οι εταιρείες του κλάδου από ευρωπαϊκά χρηματοδοτικά προγράμματα;

– Δυστυχώς αυτή είναι η πραγματικότητα. Πριν από την έναρξη της κρίσης, αρκετές εταιρείες είχαν ωφεληθεί. Από το 2008 έως το 2016 είναι ελάχιστες αυτές που κατάφεραν να ενταχθούν σε κάποιο πρόγραμμα.

Όλες αυτές οι εταιρείες όμως για τις οποίες μιλάμε, διαθέτουν ένα καλό, πιστοποιημένο ελληνικό προϊόν. Τι έχουν να φοβηθούν;

– Οι εταιρείες αυτές υπόκεινται σε έναν ιδιότυπο διπλό ανταγωνισμό. Από τη μια πλευρά πρέπει να αντιπαλέψουν τις πολυεθνικές που υπερτερούν στον τομέα του marketing, και από την άλλη έχουν να «ανταγωνιστούν» προϊόντα από τρίτες χώρες, που είναι μη πιστοποιημένα και αμφιβόλου ασφάλειας, τα οποία όπως είναι πιο φθηνά από τα ελληνικά. Και δυστυχώς υπάρχει μερίδα του αγοραστικού κοινού που επιμένει ακόμα στο φθηνό, αδιαφορώντας για θέματα ασφάλειας.

Η ελληνική παραγωγή έχει να παλέψει σε αυτά τα δύο μέτωπα, και η μάχη που δίνεται είναι καθημερινή, τόσο σε επίπεδο εταιρειών όσο και σε επίπεδο Συνδέσμου. Ο τελικός στόχος είναι να φτάσουμε σε αυτό που λέγαμε στην αρχή της συνέντευξης, να αλλάξει η νοοτροπία του Έλληνα καταναλωτή και να αρχίσει να εμπιστεύεται το ελληνικό προϊόν.

Πέραν τούτου, μια ελληνική επιχείρηση που παράγει στη χώρα μας δεν έχει να ζηλέψει τίποτα από οποιαδήποτε άλλη εταιρεία· όχι μόνο γιατί παράγει πιστοποιημένα προϊόντα αλλά και γιατί έχει πιστοποιήσει και την παραγωγική της διαδικασία.

 

 

ΠΡΟΣΩΠΑ

ΣΠΥΡΟΣ ΡΑΠΤΗΣ: «ΦΙΛΟΔΟΞΩ Η SCHNEIDER ELECTRIC ΝΑ ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΕΙ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΑΓΟΡΑ ΝΕΑΣ ΓΕΝΙΑΣ»

Ο γενικός διευθυντής της Schneider Electric Ελλάδας και Κύπρου Σπύρος Ράπτης ξεδιπλώνει στον «Ηλεκτρολόγο» όλη την γκάμα των υπηρεσιών και των προϊόντων της εταιρείας, οι οποίες δίνουν καινοτόμες λύσε...

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΕ ΤΟΝ ΗΛΕΚΤΡΟΚΙΝΗΤΟ «ΠΥΡΦΟΡΟ ΙΙ»

Συναντήσαμε κάποια μέλη της ομάδας «Προμηθέας» που έχει σχεδιάσει και κατασκευάσει εξ’ ολοκλήρου το ηλεκτροκίνητο αυτοκίνητο «Πυρφόρος ΙΙ» στο MEC Παιανίας, στο πλαίσιο της έκθεσης «Elec.Tec 2018». ...

ΘΩΜΑΣ ΚΟΥΡΗΣ: ΤΟ VORTEX ΕΙΝΑΙ Η ΠΡΩΤΟΠΟΡΙΑΚΗ ΛΥΣΗ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ

Σε μία ενδιαφέρουσα και εφ’ όλης της ύλης συνέντευξη στο περιοδικό «Ηλεκτρολόγος» προχώρησε ο τεχνικός διευθυντής της εταιρείας Data Consulting κ. Θωμάς Κουρής. Βασικό σημείο αναφοράς αποτέλεσε η εφαρ...